رادیکال

لنگرگاه

به یاد روزهای کوتاه اما پردوام بودنت!

به چشمانت...

به دريا زده ام

گرداب مي شوي

پهلو مي گيرم كنارت

دنيا،

تا گردنگاه ِ مرغان دريايي

كه هي جيغ مي كشند

و موهاي كنار شقيقه ات را...

كنار مي زنم

غروب كه مي شود

دردت خشك تر شده است

و صداي سايش استخوان هايت

به صخره هاي لنگرگاه...

به لنگرگاه رسيده اي.

فاطمه نيكنام

+ نوشته شده در ۱۳۸۹/۰۷/۲۸ ساعت ۶ ب.ظ توسط رادیکال |

تو را به جاي همه کساني که نشناخته ام دوست مي دارم
تو را به خاطر عطر نان گرم
براي برفي که آب مي شود دوست مي دارم
تو را براي دوست داشتن دوست مي دارم...

تو را به جاي همه کساني که دوست نداشته ام دوست مي دارم
براي اشکي که خشک شد و هيچ وقت نريخت
لبخندي که محو شد و هيچ گاه نشکفت دوست مي دارم

تو را به خاطر خاطره ها دوست مي دارم
تو را به خاطربوي لاله هاي وحشي
به خاطر گونه ي زرين آفتاب گردان
براي بنفشیِ بنفشه ها دوست مي دارم

تو را به جاي همه کساني که نديده ام دوست مي دارم
تورا به اندازه ي همه ي کساني که نخواهم ديد دوست مي دارم
تو را به جاي همه ي کساني که نمي شناخته ام ... دوست مي دارم

تو را به جاي همه ي روزگاراني که نمي زيسته ام ... دوست مي دارم
براي خاطر عطر نان گرم و برفي که آب مي شود و براي نخستين گناه

تو را به خاطر دوست داشتن ... دوست مي دارم
تو را به جاي تمام کساني که دوست نمي دارم ... دوست مي دارم

نوشته‌های پیشین

پیوندها

BLOGFA.COM

اصل , اساس , ریشه و اصل کلمه

لنگرگاه

نوشته‌های پیشین

پیوندها